Κουλουράκια Ντόνατς

Για 80 κουλουράκια θα χρειαστείτε τα παρακάτω υλικά:

Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα, 16 κουταλιές της σούπας κοφτές ζάχαρη, 2 ½ κουταλιές σούπας κοφτές βούτυρο γάλακτος, 16 κουταλιές της σούπας κοφτές γάλα, περίπου 1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις, ½ κουταλάκι του γλυκού κανέλλα σκόνη, στη μύτη του κουταλιού του γλυκού μοσχοκάρυδο, στη μύτη του κουταλιού του γλυκού αλάτι, 4 κουταλάκια του γλυκού κοφτά μπέϊκιν πάουντερ, 3 αυγά.

Για το πασπάλισμα: 320 γραμ. ζάχαρη άχνη, 1 κουταλιά της σούπας κανέλλα.

Εκτέλεση χτυπάτε το βούτυρο με τη μισή ζάχαρη μέχρι να ασπρίσει πολύ καλά. Εν τω μεταξύ σε άλλο σκεύος χτυπάτε τα αυγά με την υπόλοιπη ζάχαρη και τα αδειάζετε στο βούτυρο με τη ζάχαρη. Προσθέτετε το γάλα και λίγο-λίγο το αλεύρι, στο οποίο έχετε ανακατέψει την πάουντερ, την κανέλλα, το μοσχοκάρυδο και το αλάτι.

Ζυμώνετε το μείγμα να γίνει μια ζύμη κανονική.

Την ανοίγετε σε φύλλο πάχους μισού εκατοστού και με φορμάκι ή ποτήρι κόβετε στρογγυλούς δίσκους.

Κατόπιν με μικρότερο φορμάκι ή ποτήρι κόβετε ένα στρογγυλό κομματάκι ζύμης στο κέντρο του δίσκου, ώστε να σχηματιστεί κύκλος.

Βάζετε το ελαιόλαδο στο τηγάνι να κάψει και ρίχνετε τους κύκλους να γεμίσουν μια στρώση. Αμέσως φουσκώνουν και παίρνουν το σχήμα ενός κανονικού κουλουριού. Τους γυρίζετε με δύο πηρούνια χωρίς να τους τρυπήσετε και προσέχετε να μην καούν. Όταν ρίξετε τους τελευταίους στο τηγάνι, σβήνετε το μάτι και τους αφήνετε να ψηθούν με την θερμότητα που έχει ήδη αποκτήσει το μάτι της ηλεκτρικής και ο πάτος του τηγανιού.

Έτσι κάνετε και οικονομία στο ρεύμα.

Τους τοποθετείτε σε πιατέλα και πασπαλίζετε με άφθονη άχνη ζάχαρη και κανέλλα.

Χαλβάς με Σιμιγδάλι (Λαδιού)

«Χαλβάς είσαι και φαίνεσαι». Θα την έχετε ακούσει αρκετές φορές αυτή τη φράση, η οποία λέγεται υποτιμητικά για κάποιο άτομο. 

Δεν ξέρω όμως από πού και γιατί προέκυψε ως βρισιά.

Από την άλλη όμως γνωρίζω πολύ καλά τη συνταγή του χαλβά με σιμιγδάλι. Πολύ ωραίο σπιτικό γλυκό, χωρίς ιδιαίτερο κόστος παραγωγής. Έχει χαρακτηριστεί από παλιά ως το γλυκό των φτωχών. 

Απίστευτο κι όμως αληθινό! Στο casino του Λουτρακίου, στο μπουφέ, έχω δοκιμάσει παραλλαγή αυτού του εξαιρετικού γλυκού.

Η εκδοχή του γλυκού που θα σας δώσω, είναι εμπλουτισμένη με ξηρούς καρπούς. Βέβαια εσείς αν δεν έχετε να βάλετε, μπορείτε να τον φτιάξετε με τα βασικά μόνο υλικά, και να έχει την ίδια επιτυχία.

Τα υλικά για την παρασκευή του είναι τα εξής:

Βασικά υλικά: 2 φλυτζάνια του τσαγιού σιμιγδάλι μέτριο, 1 φλυτζάνι λάδι εκλεκτό (ελαιόλαδο), 2 ½ φλυτζάνια ζάχαρη, ½ φλυτζάνι μέλι, 5 φλυτζάνια νερό, ¼ φλυτζανιού σταφίδες ξανθές, 2 κομμάτια κανέλλας, 3 γαρύφαλλα, 1 φλούδα λεμονιού.

Επιπλέον υλικά: ¼ φλυτζανιού καρυδόψιχα χονδροκομμένη, ¼ φλυτζανιού κουκουνάρια.

Βάζετε το νερό με τη ζάχαρη, το μέλι και τα μυρωδικά να βράσουν για 2-3 λεπτά.

Αφαιρείτε τα μυρωδικά με τρυπητή κουτάλα και διατηρείτε το σιρόπι καυτό.

Σε άλλη κατσαρόλα, φαρδειά, βάζετε το λάδι να κάψει και ρίχνετε λίγο-λίγο το σιμιγδάλι, ανακατεύοντας με ξύλινη κουτάλα διαρκώς. Το ανακατεύετε μέχρι να ξανθύνει και κατόπιν ρίχνετε τα καρύδια και τα κουκουνάρια. Εξακολουθείτε το καβούρδισμα, ανακατεύοντας συνέχεια σε σιγανή φωτιά, και όταν το σιμιγδάλι πάρει ένα καστανό χρώμα, τραβάτε την κατσαρόλα από τη φωτιά, ρίχνετε τις σταφίδες, ανακατεύετε και τέλος προσθέτετε το καυτό σιρόπι. Βάζετε την κατσαρόλα σε σιγανή φωτιά ν’ απορροφήσει το σιμιγδάλι το υγρό του.

Κατεβάζετε από τη φωτιά, ανακατεύετε καλά και το σκεπάζετε με καθαρή πετσέτα επί πέντε λεπτά. Κατόπιν φορμάρετε το χαλβά σε μεγάλη φόρμα ή σε ατομικά φορμάκια.

Ξεφορμάρετε όταν κρυώσει, σε πιατέλα, πασπαλίζετε με ζάχαρη και κανέλλα και σερβίρετε.

Πένες πολύχρωμες σουφλέ

Την προηγούμενη βδομάδα «πεταχτήκαμε» με τον φίλο μου τον Τάσο στην Ιταλία με το αυτοκίνητό του τη νέα BMW X6 M.

 Καταπληκτικό και άνετο αυτοκίνητο για ταξίδι τόσων πολλών χιλιομέτρων. Στη διαδρομή μου δόθηκε η ευκαιρία να το οδηγήσω για τη μισή σχεδόν απόσταση. Η εμπειρία ήταν μοναδική, αξίζει τα λεφτά του, για όσους βέβαια έχουν να τα διαθέσουν.

Στη Νάπολη όπου ήταν και η πρώτη μας στάση, καθίσαμε σε ένα παραδοσιακό εστιατόριο με ζυμαρικά μαγειρεμένα σε όποια μορφή μπορείτε να φανταστείτε, και πίτσες φυσικά.

Εμείς βέβαια προτιμήσαμε να δοκιμάσουμε ένα πολύχρωμο σουφλέ με πένες το οποίο μας κέντρισε το ενδιαφέρον.

Πολύ ωραία γεύση, όχι βαρύ και με την ιδανική του υγρασία.

Ήταν λοιπόν φτιαγμένο από πολύχρωμες πένες, πιθανόν χειροποίητες, κομματάκια ζαμπόν πολύ καλής ποιότητας, μπέϊκον μακρόστενες λωρίδες, τυρί παρμεζάνα λιωμένη, και κρέμα γάλακτος. Επειδή ήταν ελαφρώς καυτερό πιθανολογώ ότι είχε ψιλοκομμένη μικρή κόκκινη καυτερή πιπεριά, την οποία συνηθίζουν οι Ιταλοί να χρησιμοποιούν στα φαγητά τους, και διακρινόταν ανάμεσα στις πένες.

Όταν επιστρέψαμε στην Ελλάδα επιχείρησα να φτιάξω το σουφλέ και το αποτέλεσμα ήταν αντάξιο των προσδοκιών μου.

Σας δίνω τη συνταγή για να δοκιμάσετε και εσείς να την φτιάξετε.

Μισοβράζετε ένα πακέτο πένες πολύχρωμες, τις σουρώνετε και τις αδειάζετε σε πυρέξ ταψί. Έχετε κόψει 10 φέτες χοντρές ζαμπόν σε μικρά τετραγωνάκια και το ανακατεύετε με τις πένες.

Στρώνετε στην επιφάνεια το μπέϊκον λωρίδες μέχρι να καλυφθεί το πυρέξ. Ρίχνεται πάνω από το μπέϊκον τυρί παρμεζάνα μέχρι να καλυφθεί (περίπου 300 γραμμάρια). Τέλος αδειάζετε στο πυρέξ να πάει παντού 500ml κρέμα γάλακτος, και αν θέλετε και 1 ποτήρι γάλα εβαπορέ. Στην δική σας προτίμηση είναι αν θα ψιλοκόψετε καυτερή φρέσκια πιπεριά.

Ψήνετε το σουφλέ στους 180 βαθμούς για περίπου μισή ώρα μέχρι να ροδίσει.

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!

Μελιτζάνες Τηγανιτές

Η συνταγή αυτή δεν είναι η κλασική συνταγή που γνωρίζετε. Για την επιτυχία της απαιτεί τρυφερές και φρέσκιες μελιτζάνες τσακώνικες.

Οι τσακώνικες για όσους δεν γνωρίζουν είναι οι μακρόστενες, μωβ ανοιχτό χρώμα με άσπρες γραμμές μελιτζάνες.

Την άλλη ποικιλία την ονομάζουνε φλάσκες και είναι οι χοντρές στρογγυλές μαύρου χρώματος.

Τηγανιτές γίνονται κυρίως οι φλάσκες μελιτζάνες, σύμφωνα με την κλασική συνταγή.

Νοστιμότερες όμως, με τη συνταγή που σας δίνω παρακάτω, γίνονται οι τσακώνικες.

Χρειάζεστε μεσαίου μεγέθους μελιτζάνες τσακώνικες, ολόφρεσκες και τρυφερές.

Τις πλένετε, αφαιρείτε το κοτσάνι και τις κόβετε κατά μήκος σε λεπτές φέτες.

Βάζετε σε κατσαρόλα νερό να κοχλάσει και ρίχνετε μέσα τις μελιτζάνες να ζεματιστούν.

Προσοχή μην σας βράσουν και μαλακώσουν πολύ.

Τις βγάζετε και τις αφήνετε σε τρυπητό να στραγγίξουν από το πολύ νερό.

Φτιάχνετε κουρκούτι με αλεύρι, αλάτι και μπύρα, να σας βγει αραιό.

Βάζετε στο τηγάνι ελαιόλαδο να κάψει, να μην σας βγάλει καπνό.

Βουτάτε τις μελιτζάνες στο κουρκούτι και τις ρίχνετε στο τηγάνι να γεμίσουν μια στρώση.

Τηγανίζετε μέχρι να ροδίσουν και από τις δύο μεριές γυρνώντας τις. Προσοχή δεν θέλουν πολύ τηγάνισμα γιατί τις έχουμε ήδη ζεματίσει.

Τις βγάζετε σε απορροφητικό χαρτί και τις σερβίρετε ζεστές.

Μία πρόταση σερβιρίσματος είναι με κόκκινη σάλτσα ντομάτας που έχετε φτιάξει εσείς με φρέσκια ντομάτα, σκόρδο, κρεμμύδι, βασιλικό και λάδι. Βράζετε τα υλικά για 20 λεπτά σε δυνατή φωτιά και σβήνετε το μάτι.

Αφήνετε την κατσαρόλα σκεπασμένη πάνω στο μάτι για άλλα 10 λεπτά να συνεχίσει το βράσιμό της. Έτσι καταναλώνετε λιγότερη ενέργεια και έχετε οικονομία στο ηλεκτρικό ρεύμα.

Καρυδόπιτα Αθηναϊκή

Τη συνταγή αυτή την έχω συνδέσει με μοναδικές, καταπληκτικές στιγμές στη ζωή μου.

Κάθε χρόνο την φτιάχνει η μητέρα μου στην κοινή μας ονομαστική εορτή.

Τη θυμάμαι παλαιότερα, στην πήλινη λεκάνη, να «χτυπάει» με  το χέρι της το βούτυρο γάλακτος με τη ζάχαρη, και να μοσκοβολάει όλο το σπίτι.

Αργότερα η διαδικασία αυτή αντικαταστάθηκε από το σύγχρονο μίξερ.

Θα μου πείτε αντίστοιχα παλαιότερα στα δικά μας μαθητικά χρόνια κάναμε πράξεις με χαρτί και μολύβι και σήμερα στα σχολεία έχουν laptop.

Έτσι είναι η εξέλιξη των πραγμάτων.

Σημειώστε λοιπόν τη συνταγή και στην πρώτη ευκαιρία εκτελέστε την, και απολαύστε και εσείς αυτό το αυθεντικό γλυκό ταψιού με σιρόπι.

Τα υλικά που θα χρειαστείτε για ένα ταψί κανονικού μεγέθους είναι τα εξής:

8 φλυτζάνια του τσαγιού καρυδόψιχα, αλεσμένη πολύ ψιλή,

6 φλυτζάνια αλεύρι σκληρό, κοσκινισμένο για να αφρατέψει,

1 φλυτζάνι βούτυρο γάλακτος,

4 φλυτζάνια ζάχαρη,

16 αυγά,

2 κουταλάκια του γλυκού κανέλλα σκόνη,

2 κουταλάκια του γλυκού μπέϊκιν πάουντερ,

1 ποτηράκι του κρασιού κονιάκ,

1 φλυτζάνι καρύδια χονδροκοπανισμένα,

Για το σιρόπι:

6 φλυτζάνια νερό

8 φλυτζάνια ζάχαρη

1 ξυλάκι κανέλλας

1 ποτηράκι του κρασιού κονιάκ

Εκτέλεση

Σπάτε τα αυγά και ξεχωρίζετε τους κρόκους από τα ασπράδια.

Χτυπάτε στο μίξερ τα ασπράδια να γίνουν μαρέγκα σφικτή. Προσοχή κατά το διαχωρισμό των ασπραδιών από τους κρόκους, να μην σας πέσει σταγόνα κρόκου στα ασπράδια γιατί δεν θα σας πετύχει η μαρέγκα. Τη βάζετε στο ψυγείο.

Χτυπάτε τους κρόκους με τη ζάχαρη πολύ καλά και τους αφήνετε στην άκρη.

Τέλος χτυπάτε στο μίξερ το βούτυρο γάλακτος καλά και στη συνέχεια προσθέτετε τους κρόκους χτυπημένους με τη ζάχαρη.

Ρίχνετε την κανέλλα και το κονιάκ στο μίγμα και συνεχίζετε το χτύπημα για λίγο ακόμα. Εν τω μεταξύ έχετε ανακατέψει σε λεκάνη το αλεύρι με την μπέϊκιν πάουντερ και την καρυδόψιχα.

Σταματάτε το χτύπημα στο μίξερ και ανακατεύοντας απαλά, με ξύλινη κουτάλα, ρίχνετε στο μίγμα την μαρέγκα εναλλάξ με το αλεύρι με την καρυδόψιχα.

Αδειάζετε σε κανονικού μεγέθους ταψί βαθύ, γιατί φουσκώνει αρκετά, το οποίο το έχετε περάσει με το πινέλο βούτυρο.

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180^ο για περίπου μία ώρα.

Πριν βγάλετε το ταψί από το φούρνο, το δοκιμάζετε αν έχει ψηθεί σωστά στο κέντρο, τρυπώντας το με μία πιρούνα. Αν η πιρούνα βγει καθαρή και στεγνή τότε είναι έτοιμο.

Αν η πιρούνα βγει υγρή με υπολείμματα ζύμης, τότε θέλει λίγο ακόμα ψήσιμο.

Δέκα λεπτά πριν βγάλετε το ταψί, έχετε βάλει στην κατσαρόλα τα υλικά για το σιρόπι εκτός από το κονιάκ. Το βράζετε για 5 λεπτά και όταν το σβήσετε ρίχνετε το κονιάκ. Βγάζετε το ταψί από το φούρνο, κόβετε το γλυκό σε κομμάτια σχήματος ρόμβου και το περιλούετε με το καυτό σιρόπι να πάει παντού. 

Το ζεστό σιρόπι πρέπει να πέσει στη ζεστή καρυδόπιτα.

Μετά από δύο μέρες αν δεν έχει φαγωθεί το γλυκό, πρέπει να το διατηρήσετε στο ψυγείο για να μην χαλάσει.

Κολοκυθοκεφτέδες

Τη συνταγή αυτή την πήρα από μία ταβέρνα που είχαμε πάει για φαγητό στις διακοπές.

Είναι, μέχρι τώρα, οι καλύτεροι κολοκυθοκεφτέδες που έχω φάει σε μαγαζί.

Ευτυχώς ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας, ο κύριος Σπύρος, δεν είχε κανένα πρόβλημα να μου δώσει τη συνταγή.

Έτσι και εγώ για να τον ευχαριστήσω του υποσχέθηκα να τον επισκεφτούμε για φαγητό με την παρέα μου, όταν ξανακατέβουμε στο casino.

Σας δίνω λοιπόν τη συνταγή, ώστε να γευτείτε και εσείς την υπέροχη αυτή λιχουδιά.

Θα χρειαστείτε:

6, μεσαία σε μέγεθος, κολοκύθια φρέσκα.

3 αυγά

200 γραμμάρια τυρί φέτα

250 γραμμάρια τυρί τριμμένο (παρμεζάνα)

Φρυγανιά τριμμένη (όσο χρειαστεί)

½ φλυτζάνι μαϊντανό ψιλοκομμένο

3-4 φυλλαράκια δυόσμο φρέσκο ψιλοκομμένο.

Αλάτι, πιπέρι.

Αλεύρι για το τηγάνισμα.

Εκτέλεση:

Πλένετε τα κολοκύθια και τα τρίβετε στον τρίφτη, στις ψιλές τρύπες, να βγαίνουν ψιλοκομμένα σαν φιδές.

Τα αλατίζετε και τα αφήνετε λίγο να βγάλουν τα υγρά τους περίπου 20 λεπτά.

Στη συνέχεια τα στύβετε και τα βάζετε σε λεκανίτσα. Ρίχνετε μέσα τα αυγά, τη φέτα τριμμένη με τα δάκτυλα, την παρμεζάνα, τον μαϊντανό, το δυόσμο, και το πιπέρι.

Ανακατεύετε τα υλικά να γίνουν ομοιόμορφο μίγμα. Προσθέτετε φρυγανιά τριμμένη στο μίγμα ώστε να μην έχει υγρά και να μπορεί να ζυμωθεί σε μικρά στρογγυλά μπαλάκια.

Η επιτυχία στους κολοκυθοκεφτέδες εξαρτάτε από την υφή του μίγματος. Δεν πρέπει να είναι πολύ σφιχτό, ούτε να διαλύεται όταν το ρίξουμε στο λάδι.

Βάζουμε σε μία φριτέζα ή σε κατσαρόλα αρκετό λάδι, ελαιόλαδο, και το ζεσταίνουμε να κάψει.  Πριν βγάλει καπνό, ρίχνουμε μέσα τα μπαλάκια ελαφρώς αλευρωμένα.  Τα ψήνουμε να ροδίσουν αρκετά.

Προσοχή να μην μαυρίσουν.

Τα βγάζουμε σε πιατέλα στρωμένη με απορροφητικό χαρτί.

Τρώγονται ζεστά ή κρύα.

Kαλή επιτυχία και καλή όρεξη!